وزارت عدلیه طالبان اعلام کرد که محکمه اختصاصی این گروه ۱۲۲ جریب زمین در ولسوالی پغمان ولایت کابل را «امارتی» تشخیص داده است. این زمین در منطقه ارغندی پایین ولسوالی پغمان قرار دارد و پیشتر توسط کمیسیون جلوگیری از غصب زمین به عنوان امارتی تثبیت شده بود. این تصمیم در حالی اتخاذ شده است که طالبان در شهرک امید سبز در غرب کابل نیز فشارهایی بر ساکنان می‌گذارند و خواستار تخلیه خانه‌های آنها شده است. این اقدامات با انتقاداتی از سوی نهادهای مدنی و سازمان‌های بین‌المللی همراه بوده است. این اقدامات می‌توانند بر زندگی افرادی که در منطقه پغمان و شهرک امید سبز زندگی میکنند، تأثیر بگذارند، به ویژه افرادی که از جنسیت یا اصل افغانی خود به عنوان یک امتیاز مسلمان در نظر گرفته می‌شوند.
این تصمیم در راستای سیاست‌های طالبان در زمین‌های غصب‌شده و مالکیت امارتی است که در چهار سال گذشته به طور گسترده اعمال شده است. به گفته وزارت عدلیه طالبان، بیش از چهار میلیون جریب زمین در سراسر افغانستان به عنوان «امارتی» تشخیص داده شده است.در این راستا، وزارت عدلیه طالبان اعلام کرده است که ۴۹ شهرک نیز به طور کامل یا نسبی «امارتی» تشخیص داده شده‌اند، و در ولایت کابل، ۱۵ شهرک به طور کامل یا نسبی «امارتی» شناسایی شده است. این نشان می‌دهد که این سیاست در سطح وسیعی اعمال شده است.
وزارت عدلیه طالبان در 04.2026 هم اعلام کرده بود که زمین‌های دست‌کم ۱۰ شهرک، از جمله شهرک‌های دیپلوماتیک، بهرآب، خالد بن ولید، امیرعلی‌شیر نوایی، زینبیه، امرخ، مایار مینه، شهید ذبیح‌الله، برادران غضنفر و پروژه خوادی، در ولایت بلخ نیز «امارتی» شناسایی شده‌اند. شهرک «خالد بن ولید» منتسب به عطامحمد نور،است.
طالبان همچین در راستای زمین خواری تاکنون جایدادها، دفاتر یا خانه‌های محمد محقق، عطامحمد نور، فوزیه کوفی عضو پیشین مجلس و شماری از دیگر مقامات پیشین و رهبران مخالف خود را تصرف کرده است.
طالبان در ششم ثور ۱۴۰۵ (۲۵ می ۲۰۲۶) شهرک امید سبز در غرب کابل را «ملکیت امارتی» اعلام کردند.وزارت عدلیه طالبان گفته است که این تصمیم بیش از هزار و ۵۰۰ جریب زمین در شهرک امید سبز را در بر می‌گیرد. در ادامه این زمین خواری طالبان، نهاد مدنی در نامه‌ای سرگشاده از سازمان ملل متحد و جامعه جهانی خواسته‌اند برای جلوگیری از اخراج اجباری باشندگان شهرک امید سبز اقدام کنند.در نامه آمده است که حدود ۱۱ هزار و ۵۰۰ خانواده، شامل نزدیک به ۸۰ هزار نفر، در این شهرک زندگی میکنند.
باشندگان شهرک امید سبز می‌گویند که اسناد خریدوفروش زمین و مجوزهای شهرداری را در اختیار دارند و مالکیت زمین‌های آنان در دوره‌های مختلف حکومت، از جمله نخستین دوره حاکمیت طالبان، از سوی دادگاه‌ها تأیید شده بود. در ادامه بررسی دوباره این حکم دادگاه طالبان، وزارت عدلیه طالبان در بیانیه‌ای اعلام کرده است: «محکمه اختصاصی رسیدگی به قضایای زمین‌های غصب‌شده امارتی زون مرکزی با بررسی اسناد و مدارک هزار و ۵۰۷.۴۹ جریب زمین موسوم به شهرک امید سبز واقع غرب شهر کابل، فیصله کرد که تمام زمین مذکور امارتی است.»
اعلان مالکیت زمین‌هایی به عنوان «امارتی» توسط محکمۀ اختصاصی طالبان نشان می‌دهد که این گروه در حال تثبیت ساختارهای مالکیتی خاصی است که ممکن است به تصرف مالکیت‌های خصوصی یا جمعیتی منجر شود. این تصمیم‌ها می‌توانند تأثیرات عمیقی بر جامعه افغان داشته باشند، به ویژه در مورد افرادی که در این زمین‌ها ساکن هستند. طالبان بدون در نظر گرفتن شرایط بد اقتصادی مردم و آمدن فصل زمستان اقدام به زمین خواری مردم میکنند.
گفته میشود که طالبان در چهار زون افغانستان، چهار دادگاه اختصاصی برای امارتی اعلان کردم زمین مردم اقدام کرده است.